بر باد رفته

امسال بهار با ۲-۳ روز آفتابی و خوب شروع شد و ما رو به هوای خوبی که تو راهه امیدوار کرد. ولی حیف در حیف که الان با وجود بر اینکه ۲ ماهی از آغاز بهار گذشته، هنوز هوا سرده و دوشنبه حتی تگرگ شدیدی هم بارید!!!

واسه همین انگاری پائیز باز برگشته و خیلیها هم مریض شدن و بساط سرما خردگی و آنفلوانزا به راهه. خانواده در ایران هم که مثل همیشه سفارش رفتن به دکتر و قرص و دوا و آمپول پنی سلین و غیره کردن که من هم باز توضیح دادم که اینجا هلند است و خبری از هیچ کدومشون نیست. من خودم ایران که بودم به شدت از دکتر و مخصوصا آمپول میترسیدم و به زور میبردنم دکتر. ولی خدائیش بعد از هر آمپول حالم فوری خوب میشد و از درس و مشق عقب نمیفتادم. ولی فلسفه سیستم بهداشتی اینجا اینه که بیشتر بیماریهای پیش پا افتاده مثل آنفلوانزا رو باید به عهده بدن بزاری تا یاد بگیره با ویروس و یا باکتریها بجنگه و این پروسه رو با قرص و دوا و آمپول به هم میزنی و بدن رو نسبت به مقابله با مریضی بد عادت و تنبل میکنی. دلیل دیگشون هم اینه که میگن اینجوری باکتری و ویروسها به دارو عادت میکنن و دفعه بعدی که باز درگیرشون شدی، دیگه نسبت به دارو مقاوم میشن و اون موقع دیگه دارو روشون تاثیری نداره. واسه همینه که اینجا سرماخوردگی رو حتی مریضی حساب نمیکنن و اگه به یه هلندی که داره هی فین فین و عطسه میکنه بگی "ا ا ا ا مریض شدی؟!" میگه "مریض؟؟؟ نه!!!! سرما خوردم". واسه آنفلوانزا هم که اینجا استاندارد کسی به دکتر نمیره چون بغیر از دکترها خود هلندیها هم معتقدن که آنفلوانزا رو فقط با استراحت باید حل کرد و حتی حاضر به استفاده از قرص مسکن و تب بر و ضد سرفه هم نیستن، چه برسه به تجویز آنتیبیوتیک که اینجا جز محالات که اینها رو بهت بدن.

سال اولی که به اینجا اومدم، به علت تغییر شدید آب و هوا و دلیل دیگه همش مریض بودم و مدام گلو درد و تب و لرز داشتم. از همون سال هم دستم اومد که بر عکس ایران هربار که از پیش دکتر برمیگردی بجز اینکه دست خالی میفرستت بیرون از مطب، بهت هم سفارش میکنه که اگه باز هم همچین علائمی داشتی لطفا دیگه به مطب نیا و با استراحت و کاهش استرس این دوران رو بگذرون و بزار بدنت تنهایی و بدون کمک دارو باهاش مبارزه کنه!

به قول خانواده خب رو این حساب بعد از یه مدت دیگه بدنت باید اینقدر مبارز و قوی شده باشه که دیگه هیچوقت به آنفلوانزا دچار نشی. و اگه بخواهی هرسال سر مقاوم شدن بدنت کلی اذیت بشی و سالهای بعدش هم باز این مسأله مدام تکرار بشه، پس کلا این موضوع که زیر سؤال میره که!! :)

سیستم بهداشتی که اینجا پیاده میشه اینجوره که بجز حالت اورژانسی وقتی یکی درد داشته باشه،  بیمار بشه و یا هرچی... اول باید بره پیش دکتر عمومی/خانواده. بعد این دکتر خانواده است که تشخیص میده که آیا دردت (به نظر اون) واقعیه یا ناچیزه و گذراست یا اینکه باید بری پیش متخصص. یعنی اینکه بدون اجازه و نامه از طرف دکتر خانواده به بیمارستان نمیتونی بری. در واقع سیستم اینجا دکتر خانواده رو مثل یک سدی میبینن که رفت و آمد به بیمارستانها و متخصصها رو کنترل شده فیلتر میکنه.

خوبیش اینه که به عنوان بیمار اینجوری تکلیفت معلومه وعلاف دکتر و متخصصهای بیمارستان نمیشی. ولی بدیش هم اینه که اگه دکترت تشخیصش اشتباه باشه، دستت به جایی بند نیست و نمیتونی خودت بری به دیدن یه متخصص. مگر اینکه بری کلینیکهای خصوصی که خب خدا تومنه و اینجا اصلا رایج نیست و از بیمه هم هیچ چیزی از این بابت بهت نمیرسه.

تفاوت نسخه نویسی و تجویز دارو توسط دکترها/متخصصها بین ایران و اینجا هم زمین تا آسمونه. من خودم هم که در پست قبلی نوشته بودم که مثل هلندیها شدم و زجرکشی میکنم تا خوب بشم، منظورم این بود که اولا که رفتن به دکتر با داشتن آنفلوانزا هیچ کمکی نمیکنه. چون هم پول ویزیت ازم میره، هم دکتر میگه بهتر بود اینهمه راه نمیومدی و بجاش استراحت میکردی و هم اینکه دست خالی میفرستت خونه. واسه تحمل سردرد و کلا درد هم میگن فوقش میتونی مسکن بخوری که اونها رو هم نه دکتر تجویز میکنه، نه بیمه میده و خودت باید بری از سوپرماکرت/دراگ ستور و یا داروخونه بگیری.

من خودم زیاد با این سیستم موافق نیستم و به نظرم خیلی جاها محدوده و مخصوصا اگه دکترت تشخیصش ضعیف باشه، ممکنه یک بیماری جدی دست کم گرفته بشه و یا گاهی کلا نادیده بشه و دیگه دیر باشه. ولی کلا اینجا فلسفه اینه که "داروی کمتر، سلامتی بیشتر"!

سلام بچه ها! سال جدید رو به همتون تبریک میگم. امید که برای همتون سال خیلیییی خوب و مطمئنا بهتر از سال قبلی باشه! و به نظر من شخصا سلامتی از همه چیز مهمتره و در همین چند هفته گذشته این مساله بارها بهم ثابت شد و دیدم که یه روزی داری سر کوچکترین مسائل به خودت و دیگران سخت میگیری و فرداش یه اتفاق بدی میفته که باعث میشه سلامتیت و آرامشت رو از دست بدی و همه مسائل ریز و درشت قبلی بی ارزش میشن و تنها آرزویی که داری برگشت سلامتیه! پس سلامتی و آرامش رو برای شما آرزو میکنم.